2014 Koşusu

Eskişehir, son yıllardaki şehircilik anlayışı ile Avrupa’da bir kültür şehrine dönüştü. Tam bir öğrenci kenti diye bahsedilir ama bence tam bir turizm kentine dönüşmüş.

Eskişehir’de New Balance yarışı olduğunu geçen yıldan da biliyordum. Aslında New Balance’ın ticari amaçla düzenlediği bir organizasyon olduğunu bildiğim için, para verip gitmek istemedim açıkçası. Ancak, yaz aylarında yarış koşmak istemediğimi de düşününce, sonbahar öncesi son bir yarış koşayım diye bu yarışa katılmaya karar verdim.

İznik Ultra Maratonu’nu organizasyonunda koştuğum 10K yarışından sonra, çok iyi antrenman yaptığımı düşünüyorum. Özellikle aralarda yapmış olduğum 15-16K’lık koşuların beni güçlendirdiğini düşünmüştüm. Aslında güçlendirdi ama yarış öncesi yaşadığım bir aksaklık, istediğim dereceden daha kötü bir derece gelmeme neden oldu sanırım.

Eskişehir’e, yarıştan önceki Cumartesi sabahı trenle oldukça kolay bir şekilde ulaştım. Bu yarışta tek canımı sıkan tek başıma katılmış olmamdı. Birkaç kişilik gruplar halinde gidince daha eğlenceli oluyor doğrusu. Öğleden sonra, çiplerin dağıtılacağı alana gittik ancak biraz öncesinde gidip, parkı dolaştık. Ne acıdır ki, saat 13:30 civarı, korkunç bir yağmur yağmaya başladı. Hatta instagram hesabımda da minik bir videosunu paylaştım. Biraz korktum açıkçası; böyle yağmur yağarsa koşmam dedim.

eskisehir2

Neyse, sonuçta sıraya girdim ve çok kolay biçimde çipimi, t-shirtümü, çantamı ve şapkamı aldım. Bu arada malzemeler gerçekten çok başarılı. Özellikle t-shirt tam benim sevdiğim renkte! Ancak, malzemeleri alırken, kimse makarna partisinin nerede olduğunu söylemedi. Ben de sormadım açıkçası, eve gidip kendi partimizi kendimiz yaptık.

Akşam olduğunda, telefonum bana acı bir sürpriz yaptı. Tam elime aldım ve ekranı açtım, bana kırmızı bir çizgi ile veda etti. Tüm gece uğraştım, forumlardan da baktım ancak bir türlü geri getirmenin çözümünü bulamadım. Bu benim için acı bir sürpriz oldu, çünkü kullandığım uygulama ile yarış tempomu ayarlamam çok kolay oluyordu. Artık ne yapalım dedim, sadece saat ve nabızla bu işi başarabilirim belki dedim.

Sabah yarış alanına giderken, yol üstünde mesafelerin gösterildiği işaretlemeleri görünce biraz moralim yerine geldi. Hangi mesafeyi kaç hızla gittiğimi buradan ayarlayabilirim dedim. Alan muhteşemdi! Herkes yeşil tshirt’üyle ısınma hareketlerini yaparken süper görünüyordu.

esk03

Ben şahsen, koşmadan önce esnemeyi uygun bulmadığım için gruba katılmadım. Sonrasında start noktasına gittik. Bu kez sadece ipodumla başlama noktasındaydım.

eskisehir1

Ve yarış başladı. Ben de belirli bir tempoda koşarak yavaş yavaş insanları geçmeye başladım. Nabız da bu arada hızla yükseliyordu. İlk kilometre işaretini gördüğümde şok oldum! Çünkü 4:55 dakikada gelmiştim. Bu kez gerçekten eyvah dedim. Çünkü bu hızla bu yarışı bitiremem. Sonra biraz yavaşladım tabi, nabız belirli bir seviyeyi de çoktan geçmişti. Hava da iyice ısınmış, beni yormaya başlamıştı. Sonrasında hızımı o kadar düşürmüşüm ki 2.km’de 10:30’u gördüm. Bu yarış, bir garip olacak ya hayırlısı dedim ve devam ettim. Bu arada, kendi kendime neden dişlerimi fırçaladım acaba diye sorgulamaya başladım. Çünkü, korkunç derece ağzım kurumuştu.

Neyse ki biraz daha koştuktan sonra su istasyonuna geldim ve burada birkaç saniye soluklandım. Biraz koştuktan sonra gelen köprü ise benim için ölüm noktası oldu. İşte burada enerjimin biraz tükenmeye başladığını hissettim. Zaman geçti geçti ve ben 5.km’yi döndüğümde 27 dakika çoktan olmuştu. Eğer ikinci 5km’yi de bu hızla gidersem, 54 dakikada bitiririm dedim ama hiç gerçekçi değildi. Zaten parkur da çok sıkıcıydı, enerjim de azaldı derken, ikinci 5km’yi 28 dakikada koşarak, yarışı 55:35 gibi bir dereceyle tamamladım. Yarış bittiğimde ise aşağıdaki gibi bitmiş ve korkunç görünüyordum!

esk04

Derecem benim içim hayal kırıklığı oldu, çünkü 52 dakikada koşarım diye düşünüyordum. Yarış öncesi başıma gelen kritik sorunlar (telefon bozukluğu) ve kritik hatalar (diş fırçalamak) dereceme yansıdı diye düşünüyorum. Ancak yarış bitiminde bu dereceyle kadınlarda 22.olduğumu (187 kadında) görünce biraz teselli oldu benim için.

image

Artık önümüzdeki yarışlara bakacağız dedim ve madalyamla eve döndüm. Ancak öğrendim ki yarıştan önce diş fırçalanmazmış!